Anne olmadan önce,çalıştığım uzun yıllar boyunca ben de herkes gibi zamanın adeta akıp gittiğinden filan bahsederdim..
Yıllar sonra bugün bakıyorum da aslında zaman sadece anneler için en hızlı akıp gidiyor..Çünkü annelik kadar insanı her an ama istisnasız her an meşgul ve hep tetikte tutabilecek başka hiçbir iş yok!
En disiplin gerektiren mesleklerde bile bu böyle...Başarılı bir cerrah olabilirsiniz,ağır ceza hakimi olabilirsiniz,rütbeli bir asker olabilirsiniz,BM Genel Sekreteri bile olabilirsiniz..:)Ama bu saydıklarımın hiçbiri sizi 365 gün ve 7/24 meşgul edemez..Ama annelik öyle mi ?..Bütün insiyatifi elinde tutan minicik bir varlığa,o doğduğu andan itibaren kendi varlığını teslim etmek demek annelik...
Acısıyla,tatlısıyla,uykusuz uzun haftalar,aylar ve hatta yıllar (tam 2 yıl) olmuş yavrumuzu kucaklayalı..
Bu iki yılda neler yaşamadık ki...Her süreç,her yeni gelişim evresi sancılı,ama sonucunda aldığımız her başarı bir o kadar gurur vericiydi.
Cemre Naz'ın 6.ayda ek gıdalara başlamasını takiben ilk dişlerinin patlaması;ardından kızımızı kendi odasında ve yatağında yardımsız ve kendi kendine uyuma-uyutma yöntemlerini uygularken onun yatağında,benimse odasının önünde ağladığımız geceler;10 aylıkken ve emekliyorken birgün benim mutfakta olduğum bir anda,evin içindeki merdivenlerden emekleyerek tırmanıp üst katta özgürlüğünü ilan etmesiyle eşimi ve beni dehşete düşürmesi,yeni tatlara alışma sürecindeki gerginliklerimiz,9 aylıkken çıktığımız ilk tatilimiz,14 aylıkken artık tamamen özgür bir şekilde yürümeye başlaması dün gibi gözümün önünde..
Ama bugüne kadarki en bomba iki numaramız Eylül 2011 de gerçekleşti..,
1) Benim dünyalar güzeli kızım,sadece uyumaya yardımcı olarak kullandığı emziğine veda etti..(Birkaç gün sıkıntısını çektik tabii..)
2)Hemen arkasından ani bir kararla tuvalet eğitimine başladım (zira en uygun dönemin 2-2,5 yaş olduğu söyleniyor,ancak benim kızım yaz çocuğu olduğundan 2,5 yaş kış dönemine denk geliyor..Ben de rahat olacağı,cıbıl cıbıl gezebileceği bir dönemde olsun bitsin,haydi Bismillah diyerek başladım veee bugün tam 1 hafta oldu başlayalı ve sonuç kızım artık çişini,kakasını oturağına yapıyor,sonra tuvalet kağıdıyla kurulanıp,tabureyi çekip ellerini yıkıyor.Sonra da tamammm,bittiii,olduuu nidalarıyla çıkıyor banyodan..:) Benim minik kelebeğim artık abla oldu;bir de bıdır bıdır konuşuyor,eriyorum,bitiyorum onu dinlerken..
Geçtiğimiz 2 yıl içinde olan bitenlerle ilgili yazacağım yine ve resimleri de ara ara paylaşacağım..:)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder