İtiraf edeyim bu durum benim kafamı kurcalamaya başladığında sanırım Cemre Naz 4-5 aylık filandı..Sağdan soldan duyduklarımdan,okuduklarımdan,arkadaşlarımızın çocuklarıyla yaşadıkları tecrübelerinden o kadar gözüm korkmuş olmalı ki daha o zamanlarda başlamıştı bende bir telaş..Sanki iş o noktaya gelene kadar herşey sakin,sütliman geçti de bir çiş-kaka sorunumuz kaldı geriye..Tecrübe işte insan yaşamadan bilemiyor..Benim kızım da sağolsun biraz çığırtkan olunca(tipik aslan burcu,her isteğini kükreyerek,yeri göğü titreterek gösteriyor :) ve de bebek bakımını tamamen kendim,bir başıma üstlenince(hiçbir aile yakını,bakıcı,yardımcı desteği olmadan yani) iki yılımın gerçekten beni çok zorladığını söylemeliyim.Ama sanırım artık meyvelerini yavaş yavaş toplamaya başlıyoruz..Zira bundan 1 hafta önce ani bir kararla başladığımı daha önce belirttiğim tuvalet eğitimimizde son noktaya geldik bile..Tabii ki buradan bu süreçte dikkat ettiğim hususları sizlerle paylaşacağım,ama ne yalan söyleyeyim,bu kadar inatçı olan ve özellikle de herşeye ama herrrşeye "hayır"dediği tam bu dönemde (2 yaş sendromu) bu kadar çabuk bir sonuç alacağımı aklımın ucundan bile geçirmemiştim..Ya da en başından kendimi en kötüye hazırlarım hep tabiatım gereği ki sonunda hayalkırıklığı olmasın;yine böyle olmuş da olabilir.;)
Şunu da en başından belirtmemde fayda var:Ben Cemre Naz henüz 18 aylıkken aldım oturağımızı ki,belli bir alışma süreci olsun,aşinalık olsun..Ara ara da oturttum üzerine,bazen ilgilendi,bazen ağladı kaçtı gitti ama ne olursa olsun hiç zorlamadım,"Gel bakiim otur şuraya !"tarzı yaklaşımlarda bulunmadım..Zamanla kendisi alıştı,oyuncaklarından biri gibi oldu oturak..Hatta bir-iki kez banyo yapmak için soyunduğunda oturtup tesadüfen de olsa çiş yapmışlığı olmuştu..
Neyse gelelim uygulamalara..Pazartesi günü sabah kalkınca bezini büyük bir kararlılıkla çıkardım,beraberce çöp kutusuna gittik ve bezini ona verdim çöpe atması için.O da her zamanki gibi büyük bir mutlulukla yaptı bu işi..Ama bu sefer bezine beraber el salladık ve bez gittiiii yaptık..Ardından doğru oturağına götürüp oturttum.Karşısına bir tabure çekip oturdum ve "Hadi bakalım,artık sen abla oldun, çişini bundan sonra bezine değil buraya yapacaksın,bez çöpe gitti yok artık"dedim..O da " tamam anne"dedi ve aynı anda çişini yaptı !!!Şok olmuştum,nasıl sevindim anlatamam..Hemen temizlendik ve yeni aldığımız külotlarımızdan giydik..Bu duygu çok hoşuna gitmiş olmalı ki sürekli poposuna elliyordu..:)Bende ise sürekli bir telaş,şimdi yaptı,şimdi yapacak,aman annecim çişin gelince söyle tamam mı ? şeklinde..Ama nasıl söylesin yavrum kendisi bile farkedemiyor ki henüz çişinin geldiğini..Sonunda salonun ortasında küçük bir su birikintisinin içinde şaşkın şaşkın bakarken buldum onu..:) Anlattım ona,bak annecim,işte çişimiz böyle geliyor,hemen oturağa gidip oturuyoruz,oraya yapıyoruz,tamam mı kızım dedim;"tamam "dedi ama şaşkın hala..:) Ardından mutfakta yemek yaparken yanıma geldi,bacağıma sarıldı ve "anneee"derken aynı anda bıraktı çişini..Sonrasında öğlen uykusuna yatırdım,yine bez yok,yine ıslak uyandık..Her seferinde çişini nereye yaparsa yapsın aldım oturağına oturttum,buraya yapacaksın annecim diye,bıkmadan usanmadan onlarca kez sordum çişin geldi mi diye..Ve,ilk günün sonunda 2 alıştırma külodu,6 normal külot,1 nevresim,1 battaniye,3 çift çorap 2 fanila,çamaşır makinesindeydi.2.gün biri öğle uykusunda olmak üzere sadece 2 firemiz oldu,3.gün 1 kaçak,4.gün parka bile gittik 1,5 saat oynadık ve eve kuru döndük,oturağa çişimizi yaptık.5.gün 1 kaçak ama akşamında ilk kez oturağa kaka yaptı :) öncesinde iki kez küloduna yapmıştı,6.gün1 kaçak (O da sayılmaz çünkü alışveriş merkezindeydik,Potette
seyahat lazımlığı almak için..(Eve hapsolmadan da tuvalet eğitimine devam edebileceğiniz harika bir ürün..Veeee 7.gün herşey bitti !!!:))..Bütün kabuslarım,korkularım,acabalarım bitti,gitti..Unutmadan söyleyeyim geceleri kızımın altını hala bağlıyorum tedbir olarak ama o uyuduktan sonra..Sabah da uyanıp oturağa gidince usulca çekip alıyorum altından,görünce kafası karışmasın diye..
Neler mi yaptım?
1-Önce oturak ve iç çamaşırı alışverişiyle psikolojik olarak duruma alıştırdım.
2-Ben tuvalete giderken onun da gelmesini ve beni izlemesini sağladım.(Doktorumuz önermişti,"içlerinde sürekli bir büyüme isteği olduğundan sizi taklit ederler" diye..)
3-Başladıktan sonra da sürekli tetikte oldum,baskı kurmadan ara ara sordum,çiş var mı,kaka var mı?
4-Oturağının yanına onu oyalayacak yap-boz tarzı bir kaç oyuncak koydum.(işe yarıyor,özellikle kakasını yaparken :)
5-Babası da ben de büyük tezahüratlar yaptık her tuvaletten sonra,alkış,kıyamet :)
6-SABIR,SABIR,SABIR...Asla kızmadım,sesimi yükseltmedim,her seferinde sabırla (ama ne çektiğimi bir de bana sorun :) Annecim ama buraya oturup sadece oturağa yapıyoruz çişimizi kakamızı,sen artık abla oldun dedim..Özellikle bu "sen artık abla oldun" lafı ve de en sevdiği çizgi karakter "Calliou" da etkili oldu tuvalete gitmek istemesinde.Her defasında "bak Calliou da büyümüş artık o da çişini,kakasını tuvalete yapıyor"diye hatırlattıkça,"men de büyüdüm,mennn de tubalete çşşş bapıyom annem"diye gaza geldi..;)
7-Ve asla dışarı çıkarken bile bez bağlamadım.Yatak örtüsünün altına hastalar için olan yatak koruyucu tek kullanımlık örtülerden döşedim..Öğlenleri uykuda ilk 4 gün çiş yaptı ama bunun rahatsızlığını hissetmesi çok etkili oldu kendini kontrol etmesinde..Benim işim de çok kolayladı bu bezler sayesinde;kirleneni çöpe attım,sadece Cemre'nin üstü başı,çarşaf,battaniye kaldı bana yıkamak için.Tabii bir de Cemre'nin kendisi..İlk birkaç gün banyodan çıkamadık resmen ama sonuçta değdi..
Şimdi de çıkmak bilmiyor tuvaletten,tabii ben de yanında nöbetçi..Yapar yapmaz kalkıyor başında durmazsam,başlıyor toparlanmaya..:)En sevdiği kısım ben oturağını tuvalete boşaltıp sifonu çekerken,bay baaayyy yapmak ve taburesini çekip ellerini kendi kendine yıkamanın verdiği hazla "men aytııkk abbaa oddduuumm,abbbaaaa" diye nidalar atmak.
Allah'ım şükürler olsun bu en korktuğum bölümü de atlattık..Darısı tüm bezden kurtulmak isteyen annelere inşallah..Hepinize kolay gelsin..
ÖNEMLİ NOT: Tuvalet eğitimine başlarken eminim ilk başlarda her annenin yaşadığı ama ancak bu süreci yaşadıktan sonra farkına vardığı hatalardan birini ben de yaşadım..Kesintisiz,kazasız ve kuru üstüste 3-4 gün geçirdiğimiz bir dönemde "Tamam",dedim;"artık tamamen alıştı benim kızım"..Ammmaaaa hiç de o kadar kolay olmadığını kısa sürede anladım..Özellikle "2 yaş krizlerimiz"in tam gaz devam ettiği şu dönemde,sinirinin tavan yaptığı anlarda inatlaşırken bile kaçaklarımız oldu.Ya da evde zaman zaman 2.5-3 saate kadar çişini tutabildiği halde,2 kez alışveriş merkezinde hatta bir kez de misafirliğe gittiğimiz evde kendini oyuna kaptırdığı anda,henüz tuvalete gitmiş olmamıza rağmen heyecandan mıdır bilinmez bırakıverdiği anlar oldu..Kendi evimizde olaya daha hakim olduğu için derhal tuvalete koşup ışığı açıyor,"anne çiş-kaka geldi" diyor..Yabancı ortamda bu hakimiyeti kaybettiği ve de ortamı terkedip oyunu bölmek istemediği için gelen uyarıları kaçırıyor.Böyle olunca çiş de kaçıveriyor tabii..
Geceler ise daha bir muamma..Şimdilik geceleri o uyuduktan sonra altını bağlamaya devam ediyorum.Aksi takdirde Cemre geceleri kesintisiz yaklaşık 9-10 saat uyuduğu için eğer altını ıslatırsa uzun bir süre o ıslaklıkla kalmasını istemediğim için saat başı kalkıp kontrol etmem gerekecek ki,şu dönemde kendime bir de uykusuz kalmak gibi bir kötülük yapmak istemiyorum.Her gece yatarken "annecim çişin gelirse hemen beni çağır,tuvalete gidelim,sakın küloduna yapma olur mu?"şeklindeki telkin ve hatırlatmaların gerçekten işe yaradığını farkettim..Örneğin bu hafta sadece 1 gece bezini ıslatmıştı..Yavaş yavaş gece kontrolünü de sağlıyor artık..Kendime bir hedef koydum bu konuyla ilgili olarak..2 hafta boyunca sabahları kuru kalktığı anda gece bez bağlamayı da bırakacağım.
Tekrardan tüm annelere kolaylıklar,sabırlar dilerim...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder